Pacjenci cierpiący na insulinooporność często dowiadują się, że powinni jeść produkty o niskim indeksie glikemicznym (IG). Pojawia się wtedy często pytanie co to jest indeks glikemiczny? I co to oznacza dla nich w codziennym życiu?


IG opisuje tempo wzrostu poziomu glukozy we krwi po spożyciu określonego produktu zawierającego węglowodany, co jest kluczowe zwłaszcza u osób, których komórki przestają prawidłowo reagować na insulinę. Insulina to hormon trzustki, który odpowiada za transport glukozy do komórek, gdzie pozyskuje się z niej energię. Przyjęto, że IG dla czystej glukozy wynosi 100 i do tej wartości odnosi się inne produkty. Im tempo wzrostu we krwi poziomu glukozy jest wolniejsze, co ma miejsce np. po spożyciu pełnoziarnistego chleba, tym dla organizmu jest to zjawisko korzystniejsze, ponieważ nie wywołuje wahań glikemii, a tym samym nadmiernego wydzielania insuliny. Jeżeli insulina osiąga stale zbyt wysoki poziom receptory komórkowe przestają na nią reagować, a z czasem trzustka przestaje ją wydzielać. Najpierw dochodzi do insulinooporności, a z czasem do rozwoju cukrzycy typu II. Glukoza zamiast dostarczać energię zamienia się w tkankę tłuszczową, dlatego insulinoopornym, pomimo starań tak ciężko schudnąć.


Dieta w obu przypadkach powinna bazować przede wszystkim na produktach o niskim IG (<55) oraz opcjonalnie produktach o średnim IG (55-70). Powodować one będą powolny wzrost poziomu glukozy we krwi i zmniejszają wahania glikemii w ciągu dnia, tym samym zapewniając na dłuższy czas poczucie sytości. Natomiast produkty o wysokim IG (>70) nie są zalecane, ponieważ po ich spożyciu następuje szybki wzrost stężenia glukozy we krwi. Dlatego warto zwrócić uwagę, aby w codziennej diecie takie produkty się nie pojawiały. czy w takim razie liczyć IG wszystkich produktów w posiłku? Otóż nie jest to konieczne kiedy będziemy przestrzegać kilku zasad. Ważny jest bowiem nie tylko sam produkt ale też dobór składników pokarmowych i sposób obróbki. Należy pamiętać, że produkty bardzo dojrzałe np. owoce ale też rozdrobnione czy rozgotowane mają zawsze wyższy IG. Dlatego powinno się spożywać warzywa i owoce najlepiej w całości, ze skórką, bez obróbki termicznej, a makarony i warzywa gotowane półtwarde. Spożycie schłodzonych przez noc w lodówce potraw w przypadku ryżu, kasz, makaronów i ziemniaków przyczynia się do obniżenia IG. Łączenie węglowodanów z białkami i tłuszczami oraz zawartość błonnika obniżają IG. To dobry sposób szczególnie dla tych, którzy obawiają się, że powinni wykluczyć z diety owoce. Wystarczy połączyć je z orzechami, pestkami, jogurtem, twarogiem czy skyrem, by obniżyć wyrzut glukozy do krwi a tym samym, uzyskać niższy ładunek glikemiczny posiłku. Czym jest ładunek glikemiczny?

Ładunek glikemiczny (ŁG) uwzględnia wpływ nie tylko rodzaju spożytego produktu, ale również jego ilość. Stanowi iloczyn IG oraz zawartości węglowodanów w danej porcji produktu. Możemy w ten sposób ocenić rzeczywisty wpływ zjedzonego posiłku na poziom glikemii. Dieta oparta na produktach o niskim ( <10) lub średnim (10-20) ładunku glikemicznym jest w stanie zahamować insulinooporność, zapobiec rozwojowi cukrzycy ale także umożliwia redukcję masy ciała i utrzymanie optymalnej wagi. Gwarantuje też lepszą wydolność organizmu, koncentracje i sprawność psychiczną. Należy przy tym pamiętać, że proces ten może okazać się nie wystarczająco skuteczny jeżeli do codziennej rutyny nie wprowadzimy aktywności fizycznej.